Friday, January 31, 2003

کم کم داريم به دهه فجر نزديک مي شيم و به زودي صداي سروداي انقلابي هميشگي
از در و ديوار بلند مي شه.
من جوان انقلاب نديده؛وقتي که تو دبستان بودم؛اين وقتا که مي شد از شور کاراي فوق
برنامه و تغييرات برنامه کودک به ذوق مي اومدم؛وقتي بزرگتر شدم و به دبيرستان رفتم
تو اين روزا از شوق دودرگي بعضي کلاسا و احيانا از تق لقي مدرسه شاد مي شدم.
اما از مدتي پيش تا حالا اين برنامه ها کاملا برام به صورت يه عادت سالانه دراومده و هيچ
حس جديدي درم به وجود نمي آره .شايد به خاطر اينه اين برنامه ها انقدر به حالت بدفرم تکرار شده که در من و همسن وسالام نه تنها از خيلي چيزاي سطح پايين عادي تر شده
بلکه تا حدي هم خسته کننده شده.
به نظرم مياد که هر چي از زمان انقلاب دور مي شيم و هر چي نسلاي جديد به دوران جواني خودشون نزديکتر مي شن اجراي اين برنامه ها با روش گذشته به پول و انرژي و وقت بيشتر و از همه مهمتر به سمبه تبليغاتي پر زور تري احتياج داره.
شايد اين برنامه ها روي کساني بيشترين تاثير رو داشته باشه که جزو گروه اقليتي هستند که در اون زمان بودند و هنوز از عقايدشون برنگشتند .

joojoo || 9:37 PM||